แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การเงิน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การเงิน แสดงบทความทั้งหมด

14 สิงหาคม 2552

สาเหตุที่คนไม่รวย


สาเหตุที่ทั่วโลกที่คนไม่รวย และไม่พอเพียง

1.เพราะเชื่อในพรหมลิขิตและชะตากรรม บางคนจนเพราะความคิด ต่อให้ถูกหวยซัก 20 ล้าน แป๊บเดียวเดี๋ยวก็จนเหมือนเดิม (~ไม่เชื่อลองดูข่าวพวกถูกล็อตเตอรี่แล้วจนเหมือนเดิมภายใน 2 ปีดูได้ ) และเชื่อแต่บุญกรรม วาสนา พระเจ้าบันดาลเท่านั้น ทุกอย่างเป็นพรหมลิขิต โทษฟ้าฝน ดูแต่คนอื่นที่รวยแล้วพร่ำเพร่อได้แค่ว่า "ถ้าฉันโชคดีแบบเขาก็คงเรวยไปแล้ว" มัวงอมืองอเท้า และรำพึง "~เป็นไป ตามพระเจ้ากำหนด"

2. อยู่ในวังวนที่ไม่มีทางออกมาได้ บางคนกลัวที่จะออกมาจากกฏที่ไม่มีทางออกมาได้เพราะไม่มี โอกาส เพราะเขาเกิดมาแบบนั้น เขาจึงขาดโอกาส เช่น ยาม ไม่สามารถออกมาทำอย่างอื่นได้นอกจากเฝ้า แต่หากขาดคนที่ทำอาชีพนี้ก็คงแย่เหมือนกัน (แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะเอามาเถียงกัน เพราะถ้าคุณพูดงี้ ทำไมคุณไม่ไปเป็นยามซะเองล่ะ?)

3. ไม่กล้าเปลี่ยนแปลงคนเราถ้าอยู่นิ่งๆ มันไม่มีทางจะมีโอกาสเดินเข้ามาหาหรอก มันต้องเดินเข้าไป หาโอกาส ขายของอยู่ปากซอย มัวแต่รอให้คนเดินออกมาซื้อ แทนที่จะเข็นรถเขาไปขายถึงหน้าบ้าน เพื่อ เปลี่ยนแปลงตัวเองทำไมคนเรามีเวลาเท่ากัน 24 ชม. แต่บิล เกตส์ หรือ คนดังๆของโลกถึงรวยล้นฟ้า เพราะเขากล้าเปลี่ยนแปลงตั้งแต่แรกแล้วแม้ว่าใครจะว่าเขานอกคอกก็ตาม

4. อยากทำแต่งานที่ชอบและถนัด และรายได้เยอะ ชอบตีแบด วาดรูป ทำไปเถอะครับ แต่ขอให้มันหาเลี้ยงชีพได้ แบบ อ.เฉลิมชัย หรือ ลีโอนาโด ดาวินชี่ เถอะบางคนคิดว่า หากทำสิ่งที่เราชอบแล้ว สิ่งนั้นจะคุ้มครองเราเอง ซึ่งไม่ผิด แต่ทำไงก็ได้ครับขอให้มันเลี้ยงตัวเองได้เถอะเราหันไปดูพ่อแม่ที่เป็นหมอ ครู วิศวะ เราจะพบว่า แท้จริงเค้าอาจจะไม่ได้ชอบจริงๆก็ได้ แต่รายได้มันดีเขาเลยทำก็แค่นั้น

5. ชอบคิดว่าฉันยุ่งตลอดเวลา ไม่มีเวลากำหนดเป้าหมาย ขออยู่วันๆเถิด คนบางคนยุ่งตลอดเวลา วันๆชอบคิดว่ายุ่งทั้งวัน แต่รู้ตัวอีกทีก็อุตส่าห์มีเวลาเล่นเกมออนไลน์ หรือทำอะไรไร้สาระเสียแล้ว รู้อีกทีก็ว่างเสียแล้วมัวคิดว่าไม่มีเวลาแม้แต่จะวางแผนว่าชีวิตควรจะทำอย่างไร ก็เหมือนคนที่ขึ้นแทกซี่แต่ไม่บอกจุดหมายกับคนขับตั้งแต่แรกแล้ว อยู่ไปวันๆ กินเงินเดือนไปเรื่อยๆ เก็บเงินเป็นก้อนๆ กว่าจะทำอะไรเองก็จะรอให้คนเห็นด้วยทั้งโลก ก็ค่อยลงมือทำ แล้วพอแก่ก็ป่วย แล้วเอาเงินก้อนที่เก็บมารักษา พอไม่หายก็ตายไป


=================================

ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนรวย

1. เงินนั้นชั่วร้าย เงินคือซาตาน และปีศาจ เงินนั้นไม่ชั่วร้าย แต่ความคิดที่หลงในเงินนั้นแหละคือความชั่วร้ายคนบางคนคิดว่าความมีทางโลกคือสิ่งที่หนักอึ้ง แต่ตัวเองก็ยังไม่บวชเสียที แต่โทษว่าเงินไม่สำคัญ คุณไม่มีเงิน จะเอาอะไรมาสร้างวัด แค่สวดมนต์วัดมันจะมีปูนหล่นมาจากฟ้าหรืออย่างไรไม่มีเงินคุณจะซื้ออาหารอะไรมาถวายพระ? จะให้กับใครได้?

2. พอเพียง คนชอบคิดคำว่าพอเพียงแปลว่า ต้องเลี้ยงควายในทุ่งนา สร้างบ่อปลา ทำแปลงผักปลูกเอง แต่แท้จริงแล้ว พอเพียงแปลว่า"เศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่ยึดหลักทางสายกลาง ที่ชี้แนวทางการดำรงอยู่และปฏิบัติของประชาชนในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับครอบครัวไปจนถึงระดับรัฐ ทั้งในการพัฒนาและบริหารประเทศ ให้ดำเนินไปในทางสายกลาง มีความพอเพียง และมีความพร้อมที่จะจัดการต่อผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทั้งภายนอกและภายใน ซึ่งจะต้องอาศัยความรอบรู้ รอบคอบ และระมัดระวัง ในการวางแผนและดำเนินการทุกขั้นตอน เศรษฐกิจพอเพียงไม่ใช่เพียงการประหยัด แต่เป็นการดำเนินชีวิตอย่างสมดุลและยั่งยืน เพื่อให้สามารถอยู่ได้แม้ในโลกโลกาภิวัตน์ที่มีการแข่งขันสูง" แล้วการพอใจแล้วกับการอยู่ไปวันๆ ให้เป็นภาระพ่อแม่แล้วก็ตายไป คือพอเพียงจึงเป็นความคิดที่ผิดมหันต์

3. พร่ำบ่นว่าคนรวยเยอะไป น่าจะแบ่งปันบ้าง คนเหล่านี้หากมีความคิดแค่นี้ กำลังใช้ตรรกะโง่ๆมาคิด เพราะแค่คิดก็จนแล้ว"หากคนรวยน้อยกว่านี้ คนจนก็ต้องน้อยลงตาม" แล้วมันเกี่ยวกันได้อย่างไร?? หากคนรวยลดนั่นแปลว่าคนจนก้ยิ่งจนหนักไม่ใช่หรือ?

4. รอแต่รัฐอุ้มชู ไม่คิดช่วยตัวเอง คนที่คิดแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับ"ภาระ" ประเทศ ซึ่งทำให้ประเทศต้องคอยสูญเสียเงินจำนวนมากเพื่อมาดูแลคนที่วันๆ "งอมืองอเท้า" เหล่านี้ (ไม่นับคนขยันแต่จน) มิฉะนั้นแล้ว รัฐบาลจะชุดไหนชุดไหนมันก็ห่วย อยู่ดี

5. ผมมันโง่ ไม่รวยเหมือนมัน รอชาติหน้าดีกว่า ขอแสดงความยินดีด้วย เพราะชาตินี้คุณก็โง่เหมือนเดิม และจะชาติไหนคุณก็ไม่รวย เพราะคุณไม่ได้ทำกุศลอะไรเพิ่มได้
ที่มา : fwd

09 มิถุนายน 2552

Warren Buffett's advice for 2009



คำแนะนำสำหรับปี 2009 โดยวอร์เรน บัฟฟเฟ่ตต์

บุคคลที่รวยที่สุดคนหนึ่งในโลก

เราเริ่มต้นปีใหม่นี้ด้วยความกระตือรือร้นที่หดหู่ และการมองโลกแง่ดีถูกทำลาย

ความสุขของเราถูกเจือจางลง และความสงบสุขของเราถูกคุกคาม..ด้วยเชื้อป่วยไข้ของเศรษฐกิจที่ระบาดมายังครอบครัว องค์กร และประเทศชาติของเรา เราทุกคนต่างค้นหายารักษาความเจ็บป่วยของเศรษฐกิจและให้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

พวกเราต่าง..ฝากความหวังไว้กับผู้เชี่ยวชาญทางเศรษฐกิจว่าพวกเขาจะจัดหายารักษาให้แก่พวกเราได้

ทั้งที่จริง พวกเราคงลืมไปว่า..ก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญทางเศรษฐกิจเหล่านี้หรอกหรือที่เป็นคนสร้างความวุ่นวายทางเศรษฐกิจนี้ขึ้นมาเอง

ทุก ๆ ปีใหม่ ผมนำ "คติพจน์เก่า ๆ " มาเป็น "ไฟนำทาง" อนาคตของผม สูตรบำบัดรักษาตัวเองต่อไปนี้..ให้ความมั่นใจกับผมว่า..ในแต่ละปีที่ผ่านไป ผมเติบโตอย่างมีปัญญามากขึ้น..ไม่ใช่แก่อายุมากขึ้น

ปีนี้ผมจึงขอเชิญชวนทุกคน..ให้นำความคิดคุณเจาะเข้าถึง...ข้อคิดที่ให้สติทางการเงินนี้ร่วมกัน และกลายเป็นผู้ที่ชาญฉลาดทางเศรษฐกิจ

ความขยัน : ทุกความขยัน...นำรายได้มาให้, แค่พูด..มีแต่นำความยากจนมาให้

ขึ้เกียจ : กุ้งลอบสเตอร์ที่หลับ จะถูกกระแสน้ำพัดพาหายไป

เงินที่หาได้ : อย่าพึ่งพา "แหล่งรายได้เพียงทางเดียว"เป็นอันขาด (อย่างน้อยทำให้ "การลงทุนใดๆ"เกิดเป็นรายได้แหล่งที่ 2 ของคุณ)

การใช้จ่าย : ถ้าคุณ"ซื้อสิ่งที่ไม่จำเป็น",คุณจะต้อง"ขายสิ่งที่จำเป็น"...ในไม่ช้า

การออม : อย่าเพียงออมเท่าที่เหลือจากการใช้จ่าย แต่ให้ใช้จ่ายในส่วนที่เหลือจากการเก็บออมแล้ว

การยืม : คนเป็น"ลูกหนี้"กลายเป็น...ทาสของเจ้าหนี้"

ทำบัญชี : จะมีประโยชน์อะไรในการการร่ม, ถ้ารองเท้าของคุณฉีกขาด

ตรวจสอบ : ระมัดระวังแม้รายจ่ายเล็ก ๆ น้อย ๆ , รอยรั่วเล็ก ๆ สามารถจมเรือใหญ่ ๆ ได้

การเสี่ยง : อย่าตรวจสอบความลึกของแม่น้ำด้วยเท้า 2 ข้างเป็นอันขาด (มีแผนอื่นรองรับไว้ให้พร้อม)

การลงทุน : อย่าใส่ไข่ทั้งหมดของคุณ...รวมไว้ในตระกร้าเพียงใบเดียว

ผมมั่นใจว่า..ใครก็ตามที่ฝึกปฏิบัติตามหลักการเหล่านี้อยู่แล้วเป็นผู้ที่ดำรงการมีฐานะการเงินแข็งแรงไว้ได้

ผมมั่นใจเท่า ๆ กันด้วยว่า...ใครก็ตามที่เริ่มต้นฝึกปฏิบัติตามหลักการเหล่านี้จะกลับมาเป็นผู้มีฐานะการเงินที่เข้มแข็งได้อย่างรวดเร็ว

ขอเราทุกคนต่างกลายเป็น..ผู้ที่มีปัญญามากขึ้น และนำไปสู่ความสุข มีชีวิตที่แข็งแรง มั่งคั่ง และสงบสุข

แปลและเรียบเรียง โดย

โอกาส ชาญเชาวน์กุล

25 ก.พ.2552

25 พฤษภาคม 2552

มุมมองจากประสบการณ์ บุญคลี ปลั่งศิริ





สิ่งที่ “CEO” ต้องมี
1. รู้จักธุรกิจอย่างดี ต้องบอกรายได้ รายจ่าย โครงสร้างของธุรกิจทั้งหมดได้
2. มีความรู้ด้านการเงิน
3. สร้าง Teamwork ได้ ซึ่งคำว่า Teamwork หมายถึง “Team” กับ “Work” ไม่ใช่ “พรรคพวก”
4. มีความเร็ว “ถ้าผมไม่ใส่สปีด 100 ข้างล่างจะได้ไม่ถึง 50 ถ้าผมสปีดแค่ 50 ข้างล่างก็จะได้แค่ 30”
5. ต้องมี EQ (วุฒิภาวะทางอารมณ์) เพราะไม่มีทางได้ทุกอย่างเต็มร้อย อาจได้แค่ 50-60%
6. ต้อง “คิด” และ “ตัดสินใจ” “ถ้ามีอะไรที่ต้องตัดสินใจ แล้วยังมีทางเลือกเดียว ผมจะยังไม่หยุดคิด
เพราะทุกอย่างมีทางเลือกมากกว่าหนึ่งทางเสมอ”

องค์กรต้องมีคน 2 พันธุ์ คือ พวกชอบคิด และพวกชอบทำ และองค์กรต้องให้ความสำคัญกับคน
ทั้ง 2 ประเภทด้วยความเป็นธรรม เห็นคุณค่าเท่ากัน
“ผมจะชอบมากเวลาที่ลูกน้องเรียนรู้ได้เร็ว โดยเฉพาะการเรียนรู้อะไรที่ไม่ได้อยู่ในสายงานของตัวเอง
ความเร็วในการเรียนรู้ เป็น “ตัววัด” ที่สำคัญว่าคนนั้นจะเติบโตในองค์กรได้หรือไม่”

“ผู้บริหารต้องตื่นกลัว ต้อง “พารานอยด์” ถ้าไม่มีตรงนี้ เราจะอยู่ใน Economy of Speed ลำบาก”
องค์กรที่มีความสุขกับการเติบโต จะไม่ค่อย Sensitive กับต้นทุน แต่ไม่เกิน 2 ปี จะถูกบีบด้วยต้นทุน
แรงมาก

การเปลี่ยนแปลงในองค์กร ต้องเริ่มที่โครงสร้าง (Rock the boat) เพราะเป็นสิ่งที่จับต้องได้ ถ้า
ทำตามตำราด้วยการใช้วิธีเขียน Vision แล้วค่อยไปทำรายละเอียดเพื่อกำหนดทิศทาง แล้ว
ถ่ายทอดให้พนักงาน จะเปลี่ยนแปลงได้ช้า
ถ้าไม่มีการวัดผล ก็จะไม่มีการจัดการ
การทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ต้องทำให้เกิด Dissatisfaction คือ ต้องไม่พอใจสิ่งใดนาน ๆ

“เราอยากให้ Call Center ของ AIS เป็นอะไรที่โทรเข้ามาแล้ว เขาได้มากกว่าบริการที่เรามีอยู่
ได้มากกว่าสิ่งที่เขาคาดคิด ถ้าเราสร้าง Surprise ให้เขาได้ ก็จะเกิดความประทับใจตามมา”

“ถ้าท่านอยู่ในองค์กรใด และคิดว่าเราอยู่ได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลง ผมขอเตือนว่าท่านกำลัง
เชื้อเชิญคู่แข่งให้เข้ามา”

กลยุทธ์ที่ดีต้องเป็นสิ่งที่คู่แข่งไม่สามารถตามทันได้ระยะเวลาอันสั้น ยกตัวอย่างการแข่งขันที่ใช้
กลยุทธ์ด้านราคา คู่แข่งจะตามทันได้ภายในวันเดียว แต่ถ้าใช้ความพึงพอใจองลูกค้า คู่แข่งจะตาม
ได้ยาก

การใช้งบการตลาดแบบ Flexible Budget คือ จะไม่ดูตัวเลขว่าเป็นเท่าไร แต่ดูว่าต้องไม่เกิน 5%
ของยอดขาย เป็นต้น

ในการแข่งขันทางธุรกิจ เราต้องสร้างเกมใหม่ ๆ ขึ้นมา เช่น โทรศัพท์เคลื่อนที่เมื่อ 10 ปีก่อนจะ
ใช้เทคโนโลยีเป็นตัวนำ จากนั้นก็เปลี่ยนมาบอกว่ามีเครือข่ายคลอบคลุมทั่วประเทศ จากนั้นจึง
หันมาเน้นในเรื่องคุณภาพ เป็นบริการต้องดี ต้องยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่พูดถึงเรื่องเครือข่ายอีกแล้ว

ทฤษฎีการทำธุรกิจ มีอยู่ 3 อย่าง คือ
1. ต้องเลือกระหว่าง Hi-end กับ Low-end อย่าทำ Low-end เพราะคิดว่าวันหนึ่งข้างหน้า
จะเป็น Hi-end
2. อย่าทำธุรกิจที่ In – between คือ การวางตำแหน่งของเรา ต้องไม่อยู่ตรงกลาง ไม่ต่ำไปเลย
ก็ต้องสูงเลย
3. ต้องลดราคาวันที่มันกำลังโต ถ้าลดราคาวันที่มันไม่โต ก็คือตาย

“ผมอยากเห็นคนได้ Bonus 1 เดือน กับ 8 เดือน ไม่ใช่มีแค่ 3 กับ 4 เดือน เพราะถ้ายังไม่มีน้อยสุด
กับมากสุด แสดงให้เห็นว่าคุณยังไม่สามารถแยกแยะ Good กับ Excellent ได้ ถ้าคุณแยกไม่ได้
และไม่เห็นความแตกต่าง อย่าหวังว่าเขาจะพยายามทำจาก Good เป็น Excellent บริษัทก็จะเสีย
เงิน Bonus ไปเปล่า ๆ “

“ธรรมชาติของคน ถ้าได้ Bonus 1 เดือนก็มีความสุขแล้วถ้าคนที่ไม่ทำงานไม่ได้อะไรเลย
แต่ถึงแม้ได้ Bonus 5 เดือน ก็จะไม่มีความสุขอยู่ดี ถ้าคนไม่ทำงานได้ Bonus 4.5 เดือน”
การสร้าง Learning Organization มี 3 เรื่อง คือ
1. การพยายาม Encourage ทุกคนให้แสดงหรือเสนอความเห็น ลดการ Discourage ลง
แม้ลูกน้องพูดอะไรที่ไม่เข้าทาง
2. ต้อง Openness ต้องใจกว้างที่จะรับฟังความคิดเห็น แม้ตัดสินใจไปแล้ว ถ้ามีคนทักท้วง
เห็นว่าไม่ดี ก็ต้องพร้อมแก้ไข
3. สนับสนุนการคิดสร้างสรรค์ “เชื่อหรือไม่ว่า เรื่องความคิดสร้างสรรค์ มักมาจากคนที่อยู่นอก
สายงาน หรือ นอก Line”
4. ต้องเปิดโอกาสให้เขาได้ทำงาน (Empower)

“ผมทำงานมา 25 – 26 ปี พบว่ายิ่งต้องอ่านหนังสือมากขึ้นเรื่อย ๆ อ่านมากกว่าที่เคยเรียนใน
มหาวิทยาลัยทั้งหมด และเป็นการอ่านโดยไม่มีอาจารย์สอนเลย”

“ผมรู้สึกหงุดหงิดเวลาลูกน้องบ่นว่าบริษัทไม่เคยสอนเขา แสดงว่าเราต้องสอนก่อนจึงจะทำได้
ไม่ชอบเรียนรู้ด้วยตนเอง”

ปัจจัยที่ส่งเสริมให้คนเรียนรู้
1. แรงผลักดันในตัวเอง
2. ต้องถูกวัดและตรวจสอบ
3. เมื่อถูกวัด ก็ต้องมีแรงจูงใจ ซึ่งไม่ใช่เรื่องเงินอย่างเดียว แต่รวมถึงลาภ ยศ ขวัญกำลังใจ
ถ้ายังลงโทษคนเลวไม่ได้ ต้องให้รางวัลคนดีไว้ก่อน ถ้าไม่ลงโทษคนเลว และไม่ให้รางวัลคนดี
ด้วย คนดีจะหนีจากองค์กร